تولد انسان روشن شدن کبریتی است

و مرگش خاموشی آن!
بنگر در این فاصله چه کردی؟!
گرما بخشیدی...؟!
یا سوزاندی...؟!

نخستین فرمانده شهید سپاه در جنگ تحمیلی و دفاع مقدس

سردار شهید محمدرضا پوركیان در سال 1338 در شهرستان آغاجاری- امیدیه در یك خانواده مذهبی، مقلد و پیرو حضرت امام (ره) بدنیا آمد. خانواده‌اش در شرایط خفقان ستمشاهی علی‌رغم این كه پیرو امام بودن یك جرم غیرقابل بخشش به حساب می‌آمد، از طرفداران سرسخت روحانیت بودند و همواره تحت مراقبت ویژه ساواك قرار داشتند. پدر و مادر شهید به انجام فرایض مذهبی سخت پایبند بودند و وجوهات شرعی خود را همیشه از طریق نمایندگان امام در قم و دیگر شهرستانها تقدیم می‌كردند. خانواده شهید پوركیان در منطقه شركت نفت آغاجاری امیدیه، جزء معدود خانواده‌های شركت نفتی كه دارای رساله عملیه حضرت امام (ره) بود، به شمار می‌آیند.

که زیبا بنده ام را دوست میدارم

تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید

ترا در بیکران دنیای تنهایان

رهایت من نخواهم کرد

رها کن غیر من را آشتی کن با خدای خود

تو غیر از من چه میجویی؟

تو با هر کس به غیر از من چه میگویی؟

تو راه بندگی طی کن عزیز من، خدایی خوب میدانم

تو دعوت کن مرا با خود به اشکی، یا خدایی میهمانم کن

که من چشمان اشک آلوده ات را دوست میدارم

طلب کن خالق خود را، بجو ما را تو خواهی یافت

که عاشق میشوی بر ما و عاشق میشوم بر تو که

وصل عاشق و معشوق هم، آهسته میگویم، خدایی عالمی دارد

تویی زیباتر از خورشید زیبایم، تویی والاترین مهمان دنیایم

که دنیا بی تو چیزی چون تورا کم داشت

وقتی تو را من آفریدم بر خودم احسنت میگفتم

مگر آیا کسی هم با خدایش قهر میگردد؟

هزاران توبه ات را گرچه بشکستی؛ ببینم من تورا از درگهم راندم؟

که میترساندت از من؟ رها کن آن خدای دور؟!

آن نامهربان معبود. آن مخلوق خود را

این منم پروردگار مهربانت.خالقت. اینک صدایم کن مرا. با قطره ی اشکی

به پیش آور دو دست خالی خود را. با زبان بسته ات کاری ندارم

لیک غوغای دل بشکسته ات را من شنیدم

غریب این زمین خاکی ام. آیا عزیزم حاجتی داری؟

بگو جز من کس دیگر نمیفهمد. به نجوایی صدایم کن. بدان آغوش من باز است

قسم بر عاشقان پاک با ایمان

قسم بر اسبهای خسته در میدان

تو را در بهترین اوقات آوردم

قسم بر عصر روشن، تکیه کن بر من

قسم بر روز، هنگامی که عالم را بگیرد نور

قسم بر اختران روشن اما دور، رهایت من نخواهم کرد

برای درک آغوشم، شروع کن، یک قدم با تو

تمام گامهای مانده اش با من

تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید

ترا در بیکران دنیای تنهایان. رهایت من نخواهم کرد


شعر از زنده یاد سهراب سپهری

دهه٬ این دیگه کیه؟

_هیس ٬هیچی نگو فرمانده گردان آوردتش٬ ازمشهد دستشو گرفته همینجوری آوردش.

_بابا این سوسوله روبرای چی آورده؟!نگا یه صلیب طلایی هم گردنشه!

_آره آخه مسیحی است.اسمش هم فریک....هست.

_عجب آخه چه جوری جور شده؟!

_هیچی بابا این یارو روزهای اول جنگ بافرمانده گردان همین جوری میان یه ده روزی میان منطقه ومیرن.فریک میخواسته جنس ازاهوازبخره٬ شنیده اهواز جنسا ارزونه.حالا هم اومده نه پرونده ای نه اعزامی!

روزها می گذشت فریک با هیچ کس حرف نمی زد. روی تختش توی آسایشگاه می نشست زل میزد به بچه ها٬به نماز جماعت خوند نشون به سینه زنیها شون٬به نماز شباشون به  صمیمیتشون وخلاصه به همه چیزشون.یواش یواش صلیبشو برداشت.دیگه میومدوضو میگرفت وامیستاد تو صف .  درددلاشم با محسن می گفت.حسابی محسنو گرفته بود سرکار ٬محسنم سنگ تموم گذاشت٬ صبح تاشب باهاش بودحالا دیگه برا خودش قبر هم داشت!اسمشو گذاشت مجتبی!از وقتی مداح روضه تشیع جنازه امام مجتبی(ع) راخوانده بود اسمشو عوض کرد٬می گفت:تشیع جنازه من هم اینطوری می شه٬خانواده فاسد ضدانقلابم٬ تابوتمو با تیرمیزنن٬ایناروتوی راه واسه محسن گفته بود.

کربلای 8بود اومدن سرشماری:

انجوی:حاضر٬محسن :حاضر  مجتبی:...تاگفت مجتبی همه نگاها رفت طرف محسن٬آخه با هم بودن٬سرشو انداخت پایین٬آروم گفت:اولش تیر خورد نیومد عقب!بعدم ترکش خورد بازم نیومد عقب٬ آخرشم رفت رومین وخلاصه چیزی ازش باقی نموند!!پودر شد!.. دیگه مجتبی غصه تابوتشو نمیخوره.هم روحش پرید هم جسمش!

 فریک شد مجتبی... واینجاست دانشگاه وا قعی!!

   لخته های دل_دفترسوم

 تحمید

وقتی درصف آدم آدمهای دنیاجانگرفتم آمدم سراغ تو.سالهاست شماره ات رو میگیرم همیشه آزاده امابرنمی داری.برایت نامه مینویسم بخوانی:

به نام توکه بخشنده ای ومهربانتر ازتو نیست.همه برای توست که پروردگارعالمی.

باورکن تمام سعیم این است که فقط توبپرستم.

وقتی یک روز بارانی عقلم سرجا آمدفهمیدم باید از تویاری بجویم.فقط!

می خواهم التماست کنم تاجواب بدهی صراط راست ومستقیم کدام است.

صراط آدم ها.بنده های شاکروبامعرفت.

یک جایی درجهت خلاف راه غضب شده هاوگمراهها.

حالا بااین اوصاف دلت می آید مرا رها کنی به حال خودم؟!

انرژی ام جوانی ام تباه می شودبرای غیر تو...

در حالیکه نیت کرده ام بنده تو باشم.

باگوشه نگاهی کن فیکون میکنی!مرامتحول کن...

هرروز هر دقیقه  هرنفس.

                    منتظر جوابت هستم بازهم برایت نامه می نویسم...

                                                                              بنده ات.

بسم الله اللطیف
فرازی از وصیت نامه شهید مهدی رجب بیگی
قرآن بخوان!      
آن گاه كه درون خویش را از خود تهی یافتی و بیرون خویش را خالی ازخدا   

قرآن بخوان !

آن گاه كه عقلت احساست را به بند كشید و فكرت

عشقت را ،

  و قوه ی پیوستن به یزدان با نیروی عرفان را از دست دادی...

قرآن بخوان!

آن گاه كه در كوچه باغ های یاس ، حیران و سرگردان ، نامید و پریشان در جستجوی قطره ای آب،كشتزار خشك و قحطی زده ی اندیشه ات را تسلی می دهی ، ازدریای بی كران امید لختی برگیر و
قرآن بخوان!

آن گاه كه غرور ،وجودت را گرفت و تفاخر شعورت را ، و لذت خویش را عزت و نخوت خویش را همت یافتی...

قرآن بخوان!

آن گاه كه مرگ خود را دور دیدی ، و حیات خویش راجاوید یافتی و دنیا و آخرت را جدا از هم...
 قرآن بخوان!

آن گاه كه نسیان گریبانت را گرفت و عصیان دامانت را...

قرآن بخوان!

آن گاه كه از درستی گسستی ، و بر مركب سستی نشستی ، و به پستی پیوستی ... درمنجلاب تباهی ،رهایی را خواستی...

! قرآن بخوان

آن گاه كه نهایت سعادت را ، بودن وشهادت را نهایت حیات پنداشتی...

قرآن بخوان!

آن گاه كه گذشته را «حسرت» و حال را «عسرت» و آینده را «حیرت» احساس كردی ، شب قدر را به خاطر آور و...

قرآن بخوان!

دکتر محمود بروجردی: من بارها ناظر وضو گرفتن امام بوده‏ام و دیده‏ام که

ایشان در فاصله به جا آوردن اعمال وضو، شیر آب را می‏بستند و در موقع

لازم دوباره باز می‏کردند تا مبادا آب اضافی از شیر خارج شود.

اسراف از گناهان كبیره است.

نوروز

نوروز روز نو، روز تازه و روز جدیدى است اول فروردین، روز نو سال جدید آغاز مى گردد و كهنگى سال قبل كه با سرما، خستگى و تكرار كارها و روزها همراه بوده، با نوروز به روز نو و سال جدید كه طراوت طبیعت آن را ترو تازه ساخته تبدیل مى گردد. این روز براى بسیارى از ملتها روز عید محسوب مى شود. عید به معنى بازگشت است كه از ریشه «عود» گرفته شده است.

عید یكى از بزرگترین و مهیج ترین مظاهر حیات اجتماعى یك ملت است.  

کاریکاتور سیاسی جنگ لفظی بین کودک اسرائیلی و فلسطینی برنده جایزه بهترین

کاریکاتور در "آمریکا"

کودک اسرائیلی : پدر من به من گفته شما شرور، تروریست و حیوان صفت هستید.

 کودک فلسطینی : ولی پدر من چیزی بهم نگفته. آخه پدر تو اون رو کشته.

تحریم کنید مارا با هرچه در اختیار دارید ، تحقیر میکنیم شما را با یک بند انگشت

دیدار مقام معظم رهبری با جمعی از مسئولان نظام، قشرهای مختلف مردم و همچنین میهمانان شرکت کننده در بیست و پنجمین کنفرانس وحدت اسلامی و سفرای کشورهای اسلامیهمزمان با هفدهم ربیع‌الاول و خجسته سالروز میلاد پیامبر عظیم الشأن اسلام (ص) و حضرت امام صادق (ع)

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای این روز را بزرگترین عید بشریت در طول تاریخ خواندند و تأکید کردند: تنها راه رسیدن امت اسلامی به عزت، مجد و عظمت واقعی و سعادت معنوی و مادی، درس گرفتن از ابعاد وجودی و شخصیت عظیم پیامبر اسلام (ص) است.

ایشان پیامبر گرامی اسلام (ص) را مظهر علم، امانت، عدالت، اخلاق حسنه، رحمت و اطمینان به وعده‌های الهی دانستند و افزودند: بشریت در طول تاریخ و با وجود همه پیشرفت‌های مادی و تغییرات در زندگی، همواره به دنبال این صفات و ارزش‌های متعالی بوده است و در این میان، امت اسلامی امروز بیش از دیگران نیازمند این خصوصیات والاست.

رهبر انقلاب اسلامی با تأکید بر لزوم رفتار برادرانه و صبر و گذشت نسبت به یکدیگر در میان مسلمانان، خاطرنشان کردند: یکی دیگر از نیازهای امروز امت اسلامی، وثوق به وعده‌های الهی است زیرا خداوند وعده کرده است که نتیجه مجاهدت و تلاش و ایستادگی در مقابل فشارها و همچنین تسلیم نشدن در مقابل شهوات دنیایی و مال و مقام، رسیدن به هدف و مقصود است.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای همچنین با اشاره به تقارن سالروز میلاد پیامبر اسلام (ص) و حضرت امام صادق (ع) با سالروز پیروزی انقلاب اسلامی، افزودند: این انقلاب یکی از ثمرات حرکت عظیم پیامبر اسلام (ص)، در تاریخ است و انقلاب اسلامی در واقع، یک ولادت جدید برای اسلام بود

سپاس خدایی را که محمد را آفرید؛ در آسمان‌ها به احمد معروف کرد و در زمین ابوالقاسمش خواند و از انوار قدسیش 14 نور مطهر به آن جسم پاک تابانید.

17 ربیع‌الاول روز تولد ستاره‌ای است که خورشید در مقابل او خود را ناچیز می‌پندارد.

در قرنی که سراسر جهل و آزمندی و تعصب بود، در شبی که تمام فرشتگان روی زمین کنار بستر آمنه گرد آمده بودند، همزمان با صدای سکوت چلچله‌ها، خورشید از دامن پاک حقیقت متولد شد.

آن‌دم بود که خداوند خودش را تحسین کرد، «فتبارک‌الله احسن الخالقین» و جبرئیل از شادی بال‌هایش را بر دامن موج‌ها می‌سائید. زمین نمی‌دانست چه جامه‌ای برای شادباش بر تن کند و آسمان به مشعل عشق منور و تابناک شد.

محمد متولد شد و زمین بار دیگر به روییدن بذرهای راستی و تابش نور حکمت امیدوار شد. محمد به دنیا آمد و تمام کبوتران بال‌های خود را برای افق‌های بازتری گشودند.

اندیشه‌های خواب از پستوی دالان فکرها بیرون آمد و بشر رویایی نو به نگاه آسمان دوخت.

روح خدا گویی بار دیگر به کالبد انسان بازگشت و آن زمان بود که بلبلی بر فراز آتشفشان فروزان نغمه‌ای سر کرد و صدا زد هر چه گل عاشقی بر درخت انسانیت روئیده را تا باز هزاران را منتظر باشند پس از روئیت هلال ماه ربیع.

گورستان سکوت مردمان را سوسن‌های عاشق پر از عطر و رنگ زیبایی کرد و ندایی از زمین به آسمان برخواست. سپاس خدایی را که پرنده را به فیل پیروز کرد و در همان سال با گریه نوزادی دیوارهای شکوه عنانیت را شکافت.

سپاس خدایی را که محمد را آفرید؛ در آسمان‌ها به احمد معروف کرد و در زمین ابوالقاسمش خواند و از انوار قدسیش 14 نور مطهر به آن جسم پاک تابانید.

دیده قدسیان امشب نظاره‌گر کودکی است که خاک رهش توتیای چشم پیامبران است و گیسوی مشکین شب پرتویی از تلالو دیبای معراجی‌اش.

ای سبب آفرینش! به‌راستی که تو پدر یتیمان هستی، پس یتیم‌ترین سائل کوی بیداری را از عمیق‌ترن کابوس‌های نفس بیدار کن و به گوشه چشمی مقیم حرم لطف خود بدار...

   قسمتی از یادداشت: زینب آخوندی برای دیدن متن كاملاینجا كلیك كنید

با خامنه ای کسی نگردد گمراه ،

                        اودرشب فتنه میدرخشدچون ماه،                         

درهرنفسم برای اومیخوانم،

لاحول ولا قوة الا بالله

‫امام علی (ع) : خداوند چهار چیز را در چهار چیز مخفی نموده: - رضای خود را در طاعت ها؛ پس هیچ عبادتی را کم نشمارید شاید همان مورد رضای خدا باشد. - غضبش را در گناهان؛ پس هیچ گناهی را کوچک نشمارید شاید همان مورد غضب او باشد. - استجاب خود را در دعاها؛ پس هیچ دعایی را اندک مپندارید شاید همان مستجاب باشد. ولی و دوست خود را درمیان بندگانش؛ پس به هیچ بندۀ مؤمنی بی اعتنایی نکنید شاید او ولی خدا باشد، و شما نشناسیدش . تحف العقول صفحۀ 182

1 دی 88؛ ترور دكتر مسعود علی‌محمدی، 8 آذر 89؛ ترور دكتر مجید شهریاری، 8 آذر 89؛ ترور ناكام دكتر فریدون عباسی دوانی، 2 مرداد 90؛ ترور داریوش رضایی‌نژاد و سرانجام 21 دی 90؛ ترور مصطفی احمدی روشن؛ این‌ها نمونه‌های آشكار عملیات‌های تروریستی امضادار در طی دو سال اخیر علیه دانشمندان و محققان ایرانی به‌غیر از عملیات‌های تروریستی كور در سایر نقاط كشور مانند بمب‌گذاری روز تاسوعا در چابهار است

این حجم از عملیات تروریستی علیه ایران كه مشخصاً با هدف مهار توانمندی‌های فنی ایران و جلوگیری از تثبیت قدرت منطقه‌ای كشورمان در حال تدارك و اجراست، در حالی است كه افكار عمومی ایران، از این رویه برداشت یك اقدام مستمر و زمان‎‌بندی شده را دارند و در نتیجه این سؤال را مطرح می‌كنند كه چرا نباید مانند مقابله به مثل در قبال تجاوزهای نظامی، در قبال این تحركات تروریستی نیز دست به مقابله به مثل زد.

قرآن کتابی است که با نام خدا آغاز می شود و با نام مردم پایان می پذیرد.کتابی آسمانی است اما ــ بر خلاف آنچه مؤمنین امروزی می پندارند و بی ایمانان امروز قیاس می کنند ــ بیشتر توجهش به طبیعت است و زندگی و آگاهی و عزت و قدرت و پیشرفت و کمال و جهاد!

کتابی است که نام بیش از 70 سوره اش از مسائل انسانی گرفته شده است و بیش از 30 سوره اش از پدیده های مادی و تنها 2 سوره اش از عبادات! آن هم حج و نماز!

کتابی است که شماره آیات جهادش با آیات عبادتش قابل قیاس نیست ...`

این کتاب از آن روزی که به حیله دشمن و به جهل دوست لایش را بستند، لایه اش مصرف پیدا کرد و وقتی متنش متروک شد، جلدش رواج یافت و از آن هنگام که این کتاب را ــ که خواندنی نام دارد ــ دیگر نخواندند و برای تقدیس و تبرک و اسباب کشی بکار رفت، از وقتی که دیگر درمان دردهای فکری و روحی و اجتماعی را از او نخواستند، وسیله شفای امراض جسمی چون درد کمر و باد شانه و ... شد و چون در بیداری رهایش کردند، بالای سر در خواب گذاشتند وبالاخره، اینکه می بینی؛ اکنون در خدمت اموات قرارش داده اند و نثار روح ارواح گذشتگانش و ندایش از قبرستان های ما به گوش می رسد، از آن است که ای برادر و خواهر روشنفکر من! نمی دانی که چه کوشش‌ها کردند تا آن را از میان زنده ها دور کنند و ندایش را، هم در صحنه های جهاد خاموش کنند و هم در حوزه های اقتصاد !

دوست روشنفکر من! همین ها نشانه ی آن است که دشمن از قرآن می ترسد و همین ترس دشمن کافی نیست که تو را به نقش قرآن در حیات و نجات و بیداری و خلاقیت این کتاب مطمئن سازد؟

قرآن ! من شرمنده توام اگر از تو آواز مرگی ساخته ام که هر وقت در کوچه مان آوازت بلند می

شود همه از هم می پرسند " چه کس مرده است؟ "

چه غفلت بزرگی که می پنداریم خدا ترا برای مردگان ما نازل کرده است . قرآن ! من شرمنده توام اگر ترا از یک نسخه عملی به یک افسانه موزه نشین مبدل کرده ام .

یکی ذوق می کند که ترا بر روی برنج نوشته،‌ یکی ذوق میکند که ترا فرش کرده ،‌یکی ذوق می کند که ترابا طلا نوشته ، ‌یکی به خود می بالد که ترا در کوچک ترین قطع ممکن منتشر کرده و آیا واقعا خدا ترا فرستاده تا موزه سازی کنیم ؟

قرآن! من شرمنده توام اگر حتی آنان که تو را می خوانند و ترا می شنوند ،‌ آن چنان به پایت می نشینند که خلایق به پای موسیقی های روزمره می نشینند .. اگر چند آیه از تو را به یک نفس بخوانند مستمعین فریاد می زنند ” احسنت …! ” گویی مسابقه نفس است …

قرآن !‌ من شرمنده توام اگر به یک فستیوال مبدل شده ای حفظ کردن تو با شماره صفحه ،

خواندن تو آز آخر به اول ،‌یک معرفت است یا یک رکورد گیری؟ ای کاش آنان که ترا حفظ کرده اند ، ‌حفظ کنی ، تا این چنین ترا اسباب مسابقات هوش نکنند .

خوشا به حال هر کسی که دلش رحلی است برای تو…

آنان که وقتی ترا می خوانند چنان حظ می کنند ،‌ گویی که قرآن همین الان به ایشان نازل شده است. آنچه ما با قرآن کرده ایم تنها بخشی از اسلام است که به صلیب جهالت کشیدیم